thundercat.nl

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size

Welshtour 3 Mei 2004

E-mailadres Afdrukken

Hier is dan het verhaal van de Welshtour 3.

Dan hebben jullie ook een beetje een idee hoe we het gehad hebben.

Het was voor ons zeer de moeite waard en we hopen dat we de volgende keer weer mee mogen maken.

Hoe het begon

Als ik het goed herinner kwam het in november 2003 te sprake. Via internet was er een bezoekje afgelegd aan de site van onze zusterclub in Engeland. Het bleek dat ze in Mei 2004 een toerritje hadden, sinds de laatste twee jaar organiseerden ze zoiets.

Thundercatrijders vanuit heel Engeland komen dan bij elkaar om er een gezellig weekend van te maken.Door het jaar heen hebben ze ook wel ritjes maar die zijn dan meer streek gebonden.Dit is voor hun gewoon 'het' weekend.

Op de Yahoo-site werd er ondertussen wat voorstellen gedaan om ook die kant op te gaan. Gewoon voor een soort minivakantie en ondertussen om de Engelse-Cat-club te laten zien dat er in Nederland ook een Cat-club is.

Half December was er een etentje om het motorseizoen af te sluiten met aantal mensen van de Yahoo-site. Toen bleek dat het ondertussen wel erg aantrekkelijk was geworden om de oversteek te wagen. Het werd allemaal wat serieuzer besproken en dat resulteerde in een paar serieuze posts op de site. Na de posts gelezen te hebben hadden sommige er gelijk zin in, andere moesten helaas afhaken wegens andere plannen. Al met al bleven er 10 over die echt naar de overkant wilde.

De voorbereiding

We wisten nu hoeveel er mee gingen,10 mensen dat is niet slecht voor zo'n verre rit.

Walter, Tim & Sarah, Caroline, Richard, Jos & Ingrid, Raymond, Klaas en Maarten waren degene die zich wel in het avontuur wilde storten. Maar ja, hoe krijg je 10 man in Engeland, dat gaat niet zo 123 .Dus er moest wat 'vergaderd' worden. De eerste mini-meeting was in Haarlem, onder het genot van een kopje koffie kwamen de landkaarten op tafel, er werd globaal een route uitgezet naar Welshpool, er werden wat Bed&Breakfast hotels uitgezocht in de buurt van Welshpool en er werd besproken met welke boot we zouden varen.

Er werd besloten om met de HSS te gaan, die boot heeft de kortste vaartijd en vanuit Harwich hoefden we alleen maar rechtdoor te rijden zo naar Welshpool toe. Tim belde in de loop van de week een aantal B&B hotels op en de keuze viel op Tynllwyn Farm, op 1 mijl van Welshpool af. Caroline regelde de overtocht verder en kreeg de tickets thuis gestuurd. De tickets werden aan ons overhandigd tijdens de voorjaarsrit, niet iedereen was daarbij. De laatste tickets werden uitgereikt tijdens de tweede mini-meeting in Den Haag,waar tevens de laatste details werden besproken.

Zo,de overtocht is geregeld. We kunnen ergens overnachten,dus 'England here we come'.

20 mei,donderdag,dag 1

Zo dat was vroeg opstaan op mijn vrije dag. 05.45 was het verzamelen bij Ricks Brugrestaurant. Moest dus om 05.00 op, ach Jos, Ingrid en Klaas gingen om 05.00 de deur uit dus die moesten nog eerder hun bed uit. Tim & Sarah kwamen er ook aan dus we konden vertrekken richting Hoek van Holland. We hadden afgesproken achter de check-in balie met de rest. Onderweg kwamen we Caroline & Stephan tegen. Op het terrein voor de check-in kwamen Richard, Walter en Maarten er ook bij, dus we konden met elkaar door de controles heen. Stephan was helaas verhindert, hij was ceremoniemeester op de bruiloft van zijn nicht. Maar hij had wel de moeite genomen om Caroline en ons uit te zwaaien.

Om 07.00 waren we aan boord, we werden naar een plek gewezen die speciaal voor motoren was ingericht. Er lagen staalkabels op de grond gespannen waaraan je zelf je motor met touwen vast moest zetten dit ivm het omvallen van motoren tijdens de overtocht. Uiteindelijk vertrokken we met 3 kwartier vertraging, de overtocht viel ontzettend mee, weinig deining dus goed te doen. Na 3½ uur waren we aan de overkant, het viel eigenlijk niet echt mee om een lekker plekkie te vinden in je stoel, je zit daar in je motorpak, in niet al te brede stoelen. Ik wilde nog wel even mijn ogen dicht doen maar dat lukte amper.

De motoren stonden allemaal nog rechtop, touwen losgemaakt en van de Ferry af. Moeten we eerst in Engeland weer door de paspoortcontrole heen. Al met al waren we om 12.00 (lokaal) echt in Engeland en konden we richting Welshpool.

Tim reed voorop, als Engelsman is hij dat gewend links rijden, dus makkelijker voor ons om te wennen. Na een paar kilometer snelweg rijden gingen we er van af, we kwamen gelijk op mooie secundaire wegen terecht, landelijke omgeving, mooie bochten, verre uitzichten. Het was gelijk helemaal te gek. Later bleek dat Tim die route vaker had gereden, dus de weg wel goed kon. Toen het tijd was om te lunchen zochten we een dorpje op, het was mooi weer dus gingen we lekker in de tuin van een Pub zitten, grote sandwiches en burgers gegeten en weer op weg.

Tja en toen kwamen we aan in Milton Keynes. Daar was het echt druk, file en rotondes. In Nederland heb je wel eens een paar rotondes achter elkaar, ik geloof dat er hier wel 25 waren. Maar goed toen we Milton Keynes door waren keken we eens op de klok. We hadden nog wel wat afstand voor de boeg en binnendoor zouden we dat nooit op tijd redden. Dus besloten we om de snelweg op te gaan. Rond Birmingham hebben we zelfs een stukje tolweg gehad, dus allerlei soorten weg hadden we gehad vandaag.

Om 20.30 kwamen we aan in Tynllwyn Farm, de kamers werden verdeelt en we konden onszelf even opknappen en klaarmaken voor het avondeten. We informeerden bij de land-lady waar we konden eten en als enigste restaurant waar we terecht konden bleek een Indiaas restaurant te zijn. We lieten een taxi komen en voor 2½ pond werden we er naar toe gebracht, er moesten wel 3 taxi's aan te pas komen om ons te vervoeren maar we waren aangekomen. Het restaurant was helemaal leeg dus de uitbater was maar wat blij dat er een groep binnen kwam. Na de menukaart bestudeert te hebben kwamen we tot de conclusie dat de beste man maar iets voor ons moest samenstellen, voor 10 eters een soort rijsttafel. Hij had zijn best gedaan van soft tot very-spicie, het stond allemaal op tafel. Echt lekker was het en om 00.30 wilden we wel weer terug naar het hotel toe dus vroegen we de uitbater om 3 taxi's voor ons te bellen, jammer er reden dus geen enkele taxi meer. Je moest ze van te voren reserveren en tja dat wisten wij dus niet. Maar niet getreurd, omdat wij vreemd waren in Wales en ook nog eens buitenlander bracht de uitbater ons weg met zijn prive-auto. Hij gaf een kelner ook nog de opdracht om een keertje heen en weer te rijden maar zijn auto stond met een lege accu. Moest de beste man alsnog 3 ritjes rijden. Maar wij waren wel in het hotel aangekomen en hij hoefde er geen eens geld voor te hebben, ach die 5 pond vind hij wel als hij zijn auto een keertje opruimt.

Iedereen ging tevreden naar zijn bed toe met genoeg belevenissen achter de rug, dat belooft nog wat voor de komende dagen.

21 Mei, vrijdag, Dag 2

Zo,iedereen had lekker kunnen slapen.Sommige hadden het ontbijt gemist,andere zaten al lekker in het zonnetje te genieten van het mooie weer.Later kregen we nog wel ontbijt van de land-lord.Richard was al naar het dorp gereden voor een detaillandkaart.We besloten dat iedereen zijn eigen dagindeling kon maken,als je maar weer om 17.00 terug was.

Tim&Sarah gingen wat plekken bezoeken waar Tim vroeger was geweest.

Richard,Klaas,Jos&Ingrid gingen een eigen route rijden naar aanleiding van de kaart die s’ochtends gekocht was.Raymond,Walter,Caroline&Maarten bleven nog even in de zon zitten en gingen s ‘middags op pad,we hebben een klein rondje gereden naar een ‘Lake’ toe.Tijdens een coffee-stop vroeg de kroegbaas waar ik vandaan kwam;Ik zeg,Welshpool,zegt hij,nee je bent een toerist,dat dacht ik al,je heb namelijk een ‘strange accent for a Welshpooler’.

Allen hebben lekker getoerd en van de omgeving genoten en om 17.00 waren we weer terug bij het hotel.

Bij het hotel waren toen ook al drie andere motorrijders aangekomen,Paul,Clive&Dave.

Ze reden cbr600rr,gixxer750 en een fireblade,geen Cat maar het bleek dat ze vroeger er wel een gehad hadden.

We hadden ons weer een beetje opgeknapt,taxi gebeld en toen werden we bij de chinees afgezet.Er was ons verteld door de taxichauffeur dat er goed te eten was vandaar dat we bij de chinees uitkwamen.Het restaurant bleek ook weer leeg te zijn,dus genoeg plek voor ons.Dit keer kon een ieder zijn eigen eten uitzoeken en er werd gegeten met stokjes,dat is echt lachen.Tijdens het eten kwam er nog twee groepen binnen,met later bleek Oldcat onder andere.Na het eten gingen we naar het meeting-point toe,daar waren vele van de Engelse Cat-club die de moeite hadden genomen om er al op vrijdagavond aanwezig te zijn.De Westwood Tavern is een kleine maar gezellig drukke pub.Daar de gezichten bij de nicknames geplaatst want ja het contact liep veel al via internet.Was erg leuk maar de taxi wachte op ons om 22.45.We hadden er nu maar een paar gereserveerd van te voren want we konden natuurlijk niet nog een keer de eigenaar van het indiaas restaurant ons weg laten brengen.

In het hotel namen we een lekker kopje thee en gingen lekker op tijd naar bed toe.

 

22 Mei,zaterdag,dag 3

De dag waar het allemaal om begonnen was,de dag van de Welspool-ride-out.

Dit keer waren de wekkers gezet want we moesten op tijd wakker worden.Om 7.30 kregen we ontbijt,sommige namen alleen toast,andere een full English breakfast.Toen dat achter de rug was konden we ons weer in het motorpak hijsen en naar het dorp toe rijden.Eerst nog de motoren afgetankt en op weg naar het meeting-point.We waren als een van de eerste daar maar al gauw kwamen vanuit alle richtingen motoren aanrijden.Niet alleen Thundercats maar ook een verscheidenheid aan andere motoren,van Ducati tot Fazer 1000.Ze bleken inderdaad vroeger allemaal een Thundercat te hebben gehad maar ze zijn nog steeds betrokken bij de Engelse Thundercatclub.Er waren in totaal 51 motoren en 60 personen.

Om 9.30 kregen we een toespraakje van Keith de organisator,waarin hij iedereen een veilige rit toewenste en kregen we een routekaartje uitgereikt.Daarna was het opstappen en wegwezen,heerlijk binnendoor gereden tot aan de coffeestop in een nucleair info centrum.Weer door heuvels heen,het was echt lekker rijden.Na de koffie gingen we het gebied Snowdonia in.Daar waren echt de grotere heuvels aanwezig,op een gegeven moment rijden we gewoon tussen de schapen door,er lag er ook al een lang de kant van de weg,dus dat schaap had niet echt goed uitgekeken..

De lunch hadden we op het noordelijkste puntje van de route in Caernarfon.Een oud vestingsstadje en de motoren parkeerden we vlakbij het kasteel aldaar en kon ieder zijn eigen lunchplek opzoeken als men maar weer om 14.00 terug was bij de motoren.Na de lunch reden we weer door Snowdonia heen,dit keer geen weilanden met schapen maar heuvels vol met rotsen en stenen,dat zag er zeer indrukwekkend uit.Na Snowdonia kwam er een vreemde R1 in de groep rijden en die begon een beetje te spelen met  de ducatirijder.Ze waren als een speer vertrokken voor hun eigen versie van de ride-out maar de ducati stond even later wel weer op ons te wachten.Toen Keith dat zag dat er wel wat meer mensen iets harder wilden rijden mochten we er voorbij op voorwaarde dat we elkaar weer zagen bij de volgende coffee-stop.De ducatirijder wist waar dat was dus we gingen er met een paar er vandoor.In het begin reden we met geloof ik 5 maar op het laatst reden we met 15.

Na afloop zeiden de Engelsen;’That was good fun we have had on the roads’.Maar ja de ducatirijder miste een afslag naar de coffee-stop toe en we volgde hem gewoon,Totdat we in een dorpje moesten wachten voor een stoplicht,komt Oldcat er ineens naast staan,ehm we moeten hier ergens linksaf,jullie hebben de afslag gemist.’It’s hard to catch you guys’.Dus gingen we via een omweg naar de coffee-stop toe,we waren er wel eerder dan de groep maar het was wel de moeite waard.

Na de versnaperingen moesten we het laatste stukje naar Welshpool nog even afleggen.

Ieder reed in zijn eigen tempo naar Welshpool toe,door dat het laatste stukje wat drukker werd met overig verkeer versnipperde de groep maar de borden Welshpool stonden er al dus iedereen was weer terug waar we vanochtend begonnen waren.Er moest nog wel een groepsfoto gemaakt worden,dus alle motoren netjes opgesteld,fotootje gemaakt zonder rijders en daarna eentje met rijders,helaas door ietwat onbalans vielen er twee om met lichte kuipschade tot gevolg.Dat was een kleine domper op een geslaagde dag.

Voor s’avonds had Keith een buffet geregeld in de Westwood Tavern,maar eerst moest natuurlijk het motorpak uitgedaan worden in het hotel.Pakkie uit,jezelf weer wat opknappen en een taxi laten bellen.Tja jammer op zaterdagavond zijn er dus alleen maar taxi’s te krijgen die gereserveerd zijn en dat hadden we niet.Niet getreurd,de land-lady bracht ons naar het dorp toe nadat ze voor de terugweg wel een taxibusje had kunnen reserveren.Dit waren weer 3 ritjes voor haar maar dat vond ze niet echt erg.Het buffet was goed verzorgd en na het eten was het tijd voor een drankje,er was live muziek en de Dutch waagden zich nog aan een potje darts.Voordat we het wisten was het tijd om in het taxibusje te stappen en werden we keurig afgezet bij het hotel.

Het was echt een geslaagde dag en zeker de moeite waard,lekker gereden,mooie landschappen en mooi weer.Het mooie weer hebben we op een buitje,op donderdag,al 3 dagen.Niet verkeerd voor Engeland.

 

23 mei,zondag,dag4

Na op het gemak ontbijt te hebben genuttigd waren we om 11.00 weg gereden van het hotel.

Paul die reed ook nog een stuk met ons mee,anders moest hij dat hele stuk naar het oosten in zijn eentje rijden en daar had hij geen zin in.We gingen gelijk de snelweg op tot aan Cambridge,daar namen we afscheid van Paul en gingen wij zelf Cambridge in om een hapje te eten.De motoren ergens geparkeerd en een stukje lopen en toen waren we in het centrum van Cambrigde.We kwamen uit in een soort pizzeria,maar je kon daar ook sandwiches en burgers krijgen.We waren uitgegeten en keken op de klok en we hadden tijd genoeg om binnendoor naar Harwich te rijden,dit keer reden we ook over nieuw asfalt heen en dan ook nog eens met mooie bochten.In Harwich aangekomen hadden we nog tijd voor een coffee-stop en daarna naar de boot toe.We mochten de auto’s voorbij rijden en stonden dus lekker vooraan samen met nog 40 andere motoren.We gingen de boot op als eerste en hadden natuurlijk weer het gedoe met de touwen en de spanbanden,maar ze stonden weer zo vast als een huis.Tim had alvast wat banken geregeld voor ons zodat we in tegenstelling tot de heenreis alle ruimte hadden om te zitten,het leek wel op loungen.

Dit keer had de boot last van behoorlijk klappen van de zee maar toen we in Hoek van Holland waren stonden de motoren nog rechtop.Alles weer losgehaald en van boord af.Jos had nog een klein beetje problemen met zijn ‘BlueEyes’ op zijn motor maar hij mocht Nederland wel naar binnen.Stephan stond al op ons te wachten om ons te verwelkomen.Nadat we afscheid hadden genomen van elkaar gingen we allemaal weer richting ons eigen huis.Het was behoorlijk koud,5 graden,maar iedereen is veilig thuis gekomen.

 (Sarah,Jos,Ingrid,Richard,Klaas,Jos,Tim,Raymond,Walter,Caroline en Maarten)

 

De conclusie

Tja,het waren 4 mooie dagen die ik voor geen goud had willen missen,gezellige mensen,mooie routes,mooi weer wat wil je nog meer tijdens het motorrijden.

De kontakten met de Engelsen zijn gelegd en van de zomer komen er 2 deze kant op.

Wij zijn van harte welkom bij Welshpool 4 en in de zomer van 2005 zullen wij ook iets voor hun organiseren.

Ride Safe

Raymond aka Straycat

 

 

Hier staan nog wat meer foto's: Wales 2004