thundercat.nl

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
Verhalen

Op de Thundercat naar de Dordogne, juni 2004

E-mailadres Afdrukken

In 1997 al eens op een Pacific Cost naar de Cote d'Azur gereden en nu wilde ik weer op de motor naar La France. De keuze viel op de groepsreis naar de Dordogne van MTVN Motorreizen. Op zondag word ik in Hotel La Truffiere in Cressensac verwacht, maar ik besluit om de aanrijroute in twee dagen te doen.

Lees meer...
 

Circuit Rijvaardigheids Training Assen

E-mailadres Afdrukken

Afgelopen week heb ik de racekuip al gemonteerd, was bij elkaar toch 4 uur werk. Geen gekke problemen tegen gekomen, het spuitwerk is toch wel grappig zo. Zondag de motor opgeladen op een motortrailer en een auto met trekhaak geregeld. Alles klaar voor vertrek.

Om 5:30 uur opgestaan, we moeten ons tenslotte om 7:30 uur melden. We vertrekken vanuit Biddinghuizen, scheelt toch gauw een uurtje rijden naar Assen.

Berichten dat de A28 bij Zwolle voor veel oponthoud zorgt, doen ons besluiten om binnendoor te rijden en pas bij Meppel de snelweg op te gaan. Het belooft een prachtige dag te worden: temperaturen van 20 C en zonnig. Ik begin toch wel een beetje zenuwachtig te worden. Het zit tegen de binnendoor weg zijn veel wegwerkzaamheden en we komen dan ook om 8:25 uur aan. Precies op tijd om me te melden en de eerste instructies te krijgen. Mijn startnummer is: nr 1 , hoe kan het ook anders. De instructies zijn vrij simpel: voor mijn groep (D) en groep C geldt, dat de eerste 2 van in totaal 4 sessies compleet achter de marshall aangereden wordt. Hij (of zij!!) geven het tempo aan, als je het niet kan volgen blijf je door rijden en sluit je aan bij het volgende groepje. Daarnaast de do's en don'ts op het circuit (niet stoppen, en zeker niet terug rijden), etc. De nadruk ligt echt op het feit om het zo'n veilig als mogelijke dag te maken. De derde sessie zal deels voorgereden worden door de marshall, en daarna is het vrij. Dan mag er ook ingehaald worden. Inhalen geschied voor risico van de inhaler: alleen als het veilig kan, en de ander niet gehinderd wordt, mag er ingehaald worden. Iedereen rijdt zijn eigen lijnen, en hoeft daar niet van af te wijken. De vierde en laatste sessie is een geklokte sessie. De marshall rijd twee ronden voorop, en daarna is het vrij rijden.

Na de instructie is het tijd om de motor van de trailer te halen, me om te kleden en mijn transponder te laten monteren. Ook zorg ik ervoor dat de bandenspanning goed gezet wordt. Voor gebruik ik 2,1 bar, achter 2,2. Veel lager dan dat je op de weg gebruikt. Inmiddels hebben de A en B groep al gereden en is er in de A groep al iemand af gegaan, geen persoonlijk letsel maar de GSXR racer heeft nieuw kuipwerk nodig. Wanneer de C-groep binnen is, is het voor onze groep tijd om de baan op te gaan. De D-groep is in 6 subgroepjes van 6 a 7 rijders gedeeld. Mijn groepje mag als vierde de baan op. Ik sluit direct achter de marshall aan. Het is heel even wennen, zorgen dat je lekker in je vel komt te zitten en de lijnen goed leert. Op het rechte stuk even ontspannen, maar zo de eerste ronden gaat het wel hard. Na 25 minuten is de sessie over en staan we met mijn groepje na te praten. Als ik mijn banden bekijk (grote vegen aan de zijkant), en mijn gevoel van de eerste sessie beschrijf (glijden in de bochten), besluit ik op advies van de marshall de bandenspanning achter nog iets te verlagen, naar 2,1 bar.

Nu is de A groep, daarna de B en C groep weer aan de beurt om te rijden. Ik krijg inmiddels instructie van WP. Deze vertellen alles over de veerinstelling, en welke instellingen welk effect heeft. Inmiddels is het erg warm geworden en gaan we rustig wat drinken. Dan is het tijd voor de tweede sessie. Het gaat nu aanmerkelijk harder en de 25 minuten vliegen voorbij. Ik had nu wel een lekker gevoel. Helaas zit er iemand in ons groepje die het allemaal niet meer kan bijhouden: hij rijd op een FZR600 en heeft net een half jaar zijn rijbewijs. Daarnaast zag ik dat hij compleet verkeerde banden onder zijn motor had. Niet alleen had hij michelin macadams eronder liggen, ook nog eens de verkeerde maat. Tenslotte vind ik het niet echt slim om met zo weinig rij ervaring een CRT te gaan doen. Mijns inziens heb je dan meer aan een VRO.

De derde sessie wordt het spannend, een aantal van ons groepje kan het tempo van de instructeur niet meer bijhouden en aan het eind zijn alleen een man op een R6 en ikzelf nog de enigen die de instructeur kunnen volgen. In de Nationale bocht (de eerste rechterbocht na het rechte stuk) rijd ik mijn steppie aan de grond, tijd om eens echt te gaan verzitten. In Mandeveen / Duikersloot rij ik de knie weer eens aan de grond, het gaat nu echt lekker.

Het mooiste (en moeilijkste) deel van het circuit vind ik de Veenslang. Het lijkt op papier een recht stuk, maar als je daar met 170/180 op af komt is het ineens toch een serieuze bocht. Ook Ramshoek is lastig: je kan niet zien waar de bocht heen gaat, en alleen met lef kan je die hard  nemen.

Om 16:50 uur is het tijd voor de laatste sessie. Deze keer wordt de tijd ook gemeten. Ik heb geluk dat er voor mij weinig op de baan zit en kan lekker van start. De eerste paar vrije ronden gaat het ook erg lekker. De man met de R6 zit voor mij en daar loop ik langzaam op in. Hier en daar haal ik wat langzamere deelnemers in, en word ik ingehaald door veel snellere deelnemers. Naja eigenlijk maar 3 of 4, de rest zijn allemaal instructeurs. Ik word ingehaald in de Stekkenwal, door een kerel op een R1, ik zie de motor helemaal naar buiten glijden, maar hij krijgt hem toch 'De Bult' door. Respect. Helaas kan ik de man op de R6 net niet inhalen en de laatste ronden zitten we beiden achter een paar langzamere deelnemers, die we beiden net niet kunnen passeren.

Na de zwartwit geblokte vlag toch nog even in De Bult de linkerknie aan de grond gelegd, dat was immers nog niet gebeurd. Vlak daarna, in Mandeveen zie ik iemand op een CBR rechtdoor gaan. Hij houdt de motor overeind, en komt ook ongeschonden binnen.

Pffft, het zit erop. We hebben alles heel gehouden, (ook belangrijk!) ik heb heel veel plezier gehad. Nog even tijd om om te kleden, en dan naar de afsluiting. Daar blijkt dat in een van de andere groepen nog een ongeluk is gebeurd in de Geert Timmer bocht. De persoon heeft zijn schouder uit de kom, maar verder valt het allemaal mee.

Ik krijg nog een certificaat mee, dat ik een CRT heb gevolgd, en een snelste tijd van 1:54,871 heb neergezet, met een gemiddelde snelheid van 121,629 km/u. Daarmee ben ik 16de van 35 in mijn groep. Mijn tweede snelste tijd is slechts 0,230 langzamer! Moet wel gezegd worden dat de eerste 5 in mijn groep makkelijk mee zouden kunnen qua tijd met de A groep. Ik ben in ieder geval tevreden met mijn tijd, zeker voor een eerste keer op Assen. Ik weet waar ik nog veel tijd kan winnen: op de Veenslang en Hoge Heide / Ramshoek.

Nog even de motor weer op de trailer zetten en dan naar huis.

De banden hebben zich uitstekend gehouden, de diablo's hebben geen krimp gegeven, zijn mooi gelijkmatig gesleten, en hebben geen enkele keer een stap opzij gezet, behalve dan in de eerste sessie toen de bandenspanning nog wat te hoog stond. En voor de mensen met een carb-heating modificatie: dat is geen enkel probleem. Het was warm op het circuit, er werd hard gereden, maar de water temperatuur kwam niet boven de 80 C uit, behalve na de sessie als er werd nagepraat. Nog 1 detail, het verbruik op het circuit lag voor mijn catje op 1:11,7. Net zoveel als Thunderer met zijn dagelijkse rijstijl.

 

Le Mans 2004

E-mailadres Afdrukken

Elk jaar worden er in april de 24 uur van Le Mans voor motoren gereden. Le Mans ligt ongeveer 185 km schuin onder Parijs, en het evenement trekt altijd een groot aantal bezoekers. Het is een populaire en belangrijke wedstrijd voor het Franse motorminnende publiek. Uit heel het land vandaan komt men op motoren met een tentje achterop gebonden, om het evenement van dichtbij mee te maken, door te verblijven op de omringende campings.

Lees meer...
 


JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL